Ruud & Ineke Smeenk - Agia Triada, Kreta

Ons Griekse avontuur is eigenlijk helemaal door toeval ontstaan. Maar ja, wat is toeval…

Het begon op vaderdag 2005, toen onze dochter voor Pa een Griekenland Magazine gekocht had. Op pagina 2 daarvan stond een advertentie van Elxis uit Utrecht: nieuwbouw bungalows op Kreta. En betaalbaarder dan wij ooit gedacht hadden: wij hadden er nooit bij stil gestaan dat zoiets binnen onze financiële mogelijkheden zou liggen!

Elxis bleek een bedrijf te zijn van twee (Nederlandse) Grieken (advocaten en tolken) die o.a. bemiddelen bij aanschaf van onroerend goed in Griekenland. Wij bezochten hun stand op een Second Home beurs, en in oktober een door hen georganiseerde voorlichtingsmiddag in Nieuwegein, waar de Griekse bouwer ook aanwezig was. Daar spraken we enthousiaste mensen, die al een huis op Kreta gekocht hadden.

Het tweede toeval wilde dat Ruud in februari 2006 voor zijn werk een aantal dagen naar Kreta moest. En weet je wat: dan ga je met z'n tweeën en plak je er een paar dagen aan vast. De heren van Elxis ondertussen, hadden niet stil gezeten en alvast een afspraak voor ons gemaakt bij het bouwbedrijf. Konden we wat huizen en bouwkavels bekijken. Het vervolg laat zich raden: je raakt enthousiast als je in de februarizon bij 20 graden op een heuvel staat vol olijfbomen, met een prachtig uitzicht op zee (zo'n 3 km er vandaan), waar jouw huis kan komen....... Aanvankelijk vonden we de kavel echter te klein voor de door ons gewenste driekamer bungalow, maar ook de bouwer bleek flexibel: al tijdens ons verlijf op Kreta werden de plannen aangepast en konden we een grotere kavel krijgen, voor niet zoveel geld meer.

Op zaterdagochtend 25 maart 2006 was het dan ook zover: na lange gesprekken met Vangelis en Giorgos van Elxis en strakke onderhandelingen met de bouwer werd de koop (in Utrecht) gesloten. We kochten een bungalow Afroditi, met drie slaapkamers en twee badkamers, op een plot van 600 m2, in Agia Triada, nabij Adele. Op 9 april werd, na afloop van een feestelijk diner in Nieuwegein, het contract getekend. En daarna champagne!

Het derde toeval: op het werk van een van ons werd Griekse les georganiseerd (wekelijks 1½ uur). We begonnen er enthousiast aan. (Ondertussen zijn we al aan het derde jaar bezig, maar het valt niet mee: Grieks is een moeilijke taal!)

In september 2006 begon de bouw, niet geheel toevallig precies in de week dat wij op Kreta waren. Toen hebben we ook meteen alle tegels, sanitair en de keuken uitgezocht. Het erop volgende half jaar werden we door het bouwbedrijf met grote regelmaat op de hoogte gehouden van de vorderingen van de bouw, middels foto’s op hun site. Toen we in juni 2007 weer gingen was het huis al bijna af! Met de ontwikkelaar namen we de laatste details door: wat meer terras, een extra hek, enzovoorts.

Precies op de afgesproken datum, 1 november 2007, werd ons huis opgeleverd. Wij waren van 28 oktober tot 14 november op Kreta. De verhuizer (via Elxis gevonden) had al op 20 oktober onze spullen opgehaald; ze zouden uiteindelijk in twee porties, op 3 en 8 november bij ons huis op Kreta worden afgeleverd. We hebben hard gewerkt aan de inrichting en na het boren van 73 gaten, het uitpakken van 128 dozen en het in elkaar zetten van vier bedden, drie tafels, een bureau, picknicktafel, etc. etc. konden we op 14 november moe maar zeer voldaan naar Nederland terug, met een ingericht huis op Kreta!

Gedurende de hele periode van aankoop en bouw hebben we de ondersteuning door Vangelis en Giorgos van Elxis als bijzonder waardevol ervaren. Zonder hen zouden we ook nooit aan dit avontuur hebben durven beginnen (denk maar aan al die vreselijke buitenlandse avonturen die je vaak op TV ziet…). Niet alleen hebben zij ons alle papieren en juridische rompslomp uit handen genomen, ze zorgden ook voor vertalingen van de relevante contracten en documenten. Door hun kennis van de Nederlandse en Griekse cultuur, en vooral de verschillen daartussen, wisten zij telkens weer de problemen waar we tegenaan liepen op te lossen. Eén telefoontje was meestal al voldoende! Bovendien gaat hun warme persoonlijke belangstelling veel verder dan alleen de zakelijke kant.

Toen we nog jong waren, zeiden we wel eens gekscherend tegen elkaar: “Als we oud zijn, willen we in een witte villa op Kreta wonen”. Nu zijn we (nog niet eens zo heel) oud, en de bungalow is niet wit, maar verder….

Dutch