Balos Beach

Dutch

Op enig moment leerden wij een bijzonder aardig Nederlands stel kennen, die al 26 jaar op Kreta wonen. Hieruit is een hele mooie vriendschap ontstaan. Wij leren heel veel van de Griekse gewoonten, cultuur en taal van hen. Hoewel Ruud en ik samen al veel plekjes op Kreta bezocht hebben wilden zij ons nieuwe plekken laten zien. Als je al 26 jaar hier woont weet je deze wel te vinden.

Afgelopen september stelden zij voor om Balos Beach te gaan bezoeken. Dit wordt wel het mooiste strand van Kreta, Griekenland en de Middellandse Zee genoemd, dus het leek ons een heel goed idee. Het witte zandstrand ligt in het uiterste noordwesten van Kreta op het schiereiland Gramvousa. Omdat dit ruim anderhalf uur rijden bij ons vandaan is besloten we een hotel te boeken in Kissamos en na de overnachting bijtijds af te reizen naar Balos Beach om de drukte voor te zijn.

Na aankomst in het mooie hotel brachten we de middag door met luieren en lekker en eten en drinken. We spraken af de volgende ochtend vroeg te ontbijten om voor de grote toeristenstroom bij Balos te arriveren. Je kunt er op 2 manieren komen: per boot of met de auto. Omdat de laatste 12 km over een hobbelige onverharde weg gaan zou dit uitsluitend begaan zijn voor een auto met 4-wheeldrive. Onze vrienden beschikken over een geschikte auto, dus wij gingen over de weg. Het bleek inderdaad nogal een onbegaanbare weg, maar tot onze verbazing reden er veel kleine huurauto’s voor en achter ons. Ik denk niet dat de autoverhuurbedrijven hier erg enthousiast over zijn.

Na de barre autorit, waarbij je heel voorzichtig en stapvoets moet rijden, kwamen we aan op een groot parkeerterrein. Van hieruit moesten we 200 meter afdalen over een afstand van 2 km. Klinkt niet zo heftig in cijfertjes, maar ik kan je verzekeren dat het een pittig zware tocht is waar je al snel een uur zoet mee bent. Halverwege kwamen we op een prachtig uitkijkpunt, waar we beneden de prachtige baai konden aanschouwen. Het witte zand en de kleuren van het zeewater, die variëren van groen tot azuurblauw maakten het plaatje adembenemend mooi.

Na de barre voetreis kwamen we aan op het strand en was het hoog tijd voor een drankje en een duik in het ondiepe water van de baai. Hoe later en warmer het werd, hoe stiller we werden bij de gedachte aan de terugweg: 200 meter klimmen over 2 km en het eerste steile stuk door mul zand. Wat waren wij blij toen de parkeerplaats in zicht kwam. We waren moe, maar wel trots op onszelf. Met onze gemiddelde leeftijd van 62 jaar waren wij verreweg de oudste bezoekers die de tocht te voet hadden gemaakt. Goed dat we van tevoren niet wisten dat de voettocht zo zwaar zou zijn, want het was zeker de moeite waard.