De post

Dutch

Het bezorgen van post gaat hier op Kreta net anders dan wij in Nederland gewend zijn. Daar glijdt de post bijna dagelijks de brievenbus van het huis in. Ons huis op Kreta staat in een heel klein dorpje in de heuvels van Kreta, waar de straten geen naam hebben. Toen ons huis in 2007 werd opgeleverd werd ons verteld dat de post voor het hele dorp in de plaatselijke kafeneion werd bezorgd. De postbode legde de stapel post voor de bewoners van Loutra op een tafeltje en de bedoeling was dat je deze doorzocht en eruit viste wat voor jou was. Omdat onze naam in Griekse letters was gespeld moesten we wel de hulp van een Griekse vriend inroepen om erachter te komen wat voor ons bestemd was. Het was wel heel belangrijk om wanneer wij op Kreta waren de stapel door te worstelen, want de rekening voor water en elektriciteit zat er ook tussen. Het is in Griekenland de gewoonte om de rekening van bv. de telefoon, de elektriciteit en water contant te betalen. Inmiddels is er iets aan vooruitgang geboekt; de elektriciteitsrekening wordt automatisch van onze bankrekening afgeschreven, maar de rekening voor waterverbruik betalen we tot de dag van vandaag nog contant bij het gemeentehuis.                                                                 

Na 3 jaar op deze manier onze post vergaard te hebben werd ons dorp voorzien van een postkast met ieder zijn eigen postbus. Minder romantisch, maar wel  efficiënter; geen stapel post doorworstelen, maar gewoon je eigen post in je eigen postbus. Het gaat wel iets lastiger met pakketjes die niet in de postbus passen. In dat geval krijg je een telefoontje van de postbode dat er een pakje voor je is en dat moet dan afgehaald worden in een postkantoor in Rethymnon. De eerste keer dat wij iets moesten afhalen was het een heuse zoektocht. Wij dachten dat het logisch was om hiervoor naar het hoofdpostkantoor te gaan, maar helaas. Hiervoor is een speciaal postkantoortje in een achterstraatje; je moet het maar weten.

Toen wij in augustus in Nederland waren wilden wij onszelf een pakket sturen met producten die niet in de handbagage van de vliegmaatschappij mochten. Goede vrienden van ons, die in een nog kleiner dorp in de bergen wonen boden aan om het pakket aan hen te adresseren. Zij kennen de postbode en hij brengt pakketjes voor hen gewoon aan huis. Zo gezegd, zo gedaan. Hiermee hebben wij onze vrienden wel even de schrik van hun leven bezorgd. Op 1 september kwam de postbode voorrijden, geëscorteerd door een politieauto. Even kregen zij de schrik van hun leven, maar bedachten zich vrijwel meteen dat het de eerste werkdag van de maand september was. Einde paniek, geen verdachte spullen in het pakketje. Terwijl in de meeste landen de uitkeringen op een bankrekening worden overgemaakt gebeurt dit hier “handje contantje”. Op de eerste werkdag van de maand heeft de postbode de schone taak om de oudedagsvoorziening aan de mensen te overhandigen. Dit gebeurt uiteraard in de plaatselijke kafeneion. Aan een tafeltje wordt het geld, na ondertekening van een ontvangstbewijs, overhandigd. Omdat er een keer een overval op de postbode is gepleegd escorteert tegenwoordig de politie hem op zo’n dag. Er was uiteraard niets aan de hand met ons pakket en werd keurig afgegeven aan onze vrienden.