Matala Beach Festival

Dutch

Sinds 2011 wordt op Kreta jaarlijks het Matala Beach Festival georganiseerd, dat teruggrijpt op het hippieverleden. Zodra bekend werd dat het festival dit jaar van 20 juni t/m 22 juni zou plaatsvinden boekten we een hotel voor 3 nachten; we wilden het van begin tot einde meemaken, het sluit aardig aan bij onze leeftijd. In aanloop daarvan verdiepten we ons in de hippiegeschiedenis van Matala.

Matala is een vissersdorp aan de zuidkust van Kreta. Het is vooral bekend om de talrijke krijtrotsen, waarin holen zijn aangelegd, die in de Romeinse tijd werden gebruikt als graftombes. Halverwege de jaren 60 streken talrijke hippies neer in Matala, die in de holen en op het strand woonden. Ze leefden daar onder het motto “Today is life, tomorrow never comes”. Deze tekst staat in blokletters geschilderd aan de oostelijke kant van het strand. In de jaren 70 verdreven de kerk en de militaire junta de hippies uit Matala.

Toen wij vrijdagmiddag aankwamen was het al een drukte van jewelste. Het verkeer werd buiten het dorp naar een parkeerplaats geleid om zo het dorp zo veel mogelijk autovrij te houden. Omdat zowel het festival en de camping gratis waren was dat het enige obstakel bij binnenkomst. Wij mochten trouwens wel met onze auto door om deze op de parkeerplaats bij ons hotel te kunnen parkeren. Ons hotel bleek aan de rand van het strand te zijn, waar het  hoofdpodium was.

Wij hadden bedacht dat de gemiddelde leeftijd van het publiek vrij hoog zou zijn. Ze waren er wel, wat oude hippies, maar het gros van de bezoekers bestond uit Griekse jongeren. Gelukkig hadden wij besloten onze oude hippiekleding thuis te laten vanwege de warmte. Het hele dorp was eigenlijk één groot festivalterrein met een hippiemarkt, straatartiesten en de straattekeningen. Ik kwam zelfs mijn oude lelijke eend tegen, helemaal beschilderd met bloemen, prachtig.

Overdag luierden we wat bij het zwembad van het hotel, met muziek van het festivalterrein op de achtergrond. Verder slenterden we wat langs de marktkraampjes en genoten we van een drankje en een hapje. ’s Avonds genoten we van de optredens, onder andere  een optreden van de in Griekenland bekende ster Tonis Sfinos.

We hebben 3 avonden een enorm feest meegemaakt bij het prachtig verlichte hoofdpodium op het strand onder de krijtrotsen. We kijken terug op een fantastisch weekend, geweldige sfeer met een vleugje nostalgie. Veel jeugd op een gratis festival, gratis camping, goedkope drank en geen legioen beveiligers en dan zo’n fantastisch sfeertje. Geen gelal en gebral, geen incidenten, diep respect voor het gedrag van de Griekse jeugd. Volgend jaar, als het even kan, gaan we zeker weer, al was het maar om vroegere tijden nog een keer te doen herleven. Ik vrees wel dat het aantal hippies onder de bezoekers nog verder zal afnemen, het is helaas een uitstervend ras.